samedi 14 février 2009

" ROSSU "


Scrivendu issa puisia

Pà un ghjattu mi sò mossu,

Chì firmà mutu ùn possu

Pinsendu cù alligria,

A tutta issa niscentria

Chì si strascina adossu.


Eu ùn lu cunniscia

Ma socu statu cummossu,

Di pettu à issu culossu

Straquatu nantu à via,

Chì a paura facia

Da quantu era grossu.


In circa di cumpagnia

Saltava qualunqua fossu,

Ma da nimu era scossu

E mancu ùn si muvia,

Ùn contu una bugia

Paria senza un ossu.


Incù tanta simpatia

Scuzzulava u so dossu,

Ma d’un colpu aghju tossu

Chjappendu un allergia,

E avà issa malatia

Porta u nomu di Rossu.


U PASTORI BUNIFAZINCU



vendredi 6 février 2009

HE PARTUTU U PUETA


U PUETA ÙN MORI ... U PUETA SI NE VÀ


Hè partutu u pueta,

Nantu à strada fatata

Marchjendu à l’ispinsata

Versu un altra pianeta,

Ch’ogni ghjornu si disceta

In rima impruvisata.


Hè partutu u pueta

A sfrisginà novi mondi,

Alusinghendu i spondi

Di una tarra sicreta,

Duva la so voci cheta

Canta in chjam’ é rispondi.


Hè partutu u pueta

Lasciendu i so turmenti,

Pà ritruvà la so ghjenti

Nant’à nivuli di seta,

Duv’avali si mireta

Di dorma eternamenti.


U PASTORI BUNIFAZINCU



"In mimoria di u pueta Martinu Versini"

dimanche 1 février 2009

" U LAMENTU DI U BUNIFAZINCU "


Scrivu senza cumpagnia

U versu d’issi filari,

Pinsendu cù nustalgia

A i mè rughjoni cari,

Duva campa l’armunia

Trà u celu é u mari.


In quissi lochi piacenti

A me menti vagabonda,

Cuntendu cù versi quenti

A gioia la più prufonda,

Di veda à u cilenti

U soli nantu à l’onda.


Eu scrivu cù dulcezza

Quissi preziosi filari,

Ma m’innonda a tristezza

cù i pienti più amari,

Chì quinci incù certezza

Ùn videraghju lu mari.


U tempu quì hè gattivu

E di mè ùn hà primura,

Chì di calori sì privu

In quissu locu d’altura,

Ancu avà ch’eu scrivu

Sò seccu da a cotrura.


Ben chì a musa sia lesta

Eppò pruvista di rimi,

Quinci tandu ùn si presta

À fà versetti sublimi,

Chì socu in a furesta

avvintu da alti cimi.


A dicu incù rancori

Sò prestu fatti li conti,

Chì saraghju tutti l’ori

Sarratu trà quissi monti,

Senza veda u chjarori

Di u dolci orizonti.


Cù u versu più straziatu

Avà a musa si lagna,

Chì ne socu stantaratu

Spapersu in a muntagna,

Cù solu a u mè latu

L’immensa furesta pagna.


Bramendu la mè cunfina

U mè ciarbeddu si stanca,

Dunqua stanciu a ruvina

Annantu à quissa panca,

Incù unica vicina

Quissa punta tutta bianca.


Quì compiu u mè lamentu

Chì aghju persu u laziu,

Malgradu sia cuntentu

Di travaddà in issu spaziu,

A mè mi manca u ventu

Di a bocca di bunifaziu.


U PASTORI BUNIFAZINCU

lundi 19 janvier 2009

" ANNU NOVU "


Tù chì ghjunghji puntuali

E t’affachi spinsiratu,

Da tutti sè aspittatu

Pà stancià u timpurali,

Risanà i nosci mali

E appacià u passatu.


Sè u sognu ideali

D’un avvena più sebiatu,

Senza odiu ne piccatu

Ma solu piacè é sciali,

Pà un novu nidicali

Di spiranza intricciatu.


Spalanca quì i to ali

Versu u celu bramatu,

Ogni mumentu spannatu

Da un eternu fanali,

D’amori tradiziunali

E rispettu incalcatu.


In i stondi inguernali

D’issu mondu infribbatu,

Purtaci à u to latu

Nantu u biancu ripali,

Duva ferma tali é quali

U solcu di l’antinnatu.


Manteni u naturali

E l’estru aggalabbatu,

Fà ch’ogni ziteddu natu

Cù l’altri sia uguali,

Sempri un corsu leali

A issu locu arradicatu.


U PASTORI BUNIFAZINCU

mardi 6 janvier 2009

" L'ISULI PASCIALI "


Quandu a fini di maghju

Ci annuncia l’istatina,

E chì u so dolci raghju

Appacia l’onda turchina,

Appruntemu u viaghju

Versu l’isula vicina.


A u cantu d’un aceddu

Postu nantu à so liccia,

Partimu da u caseddu

Amezu a pulvariccia,

Pà ritruvà u bateddu

E l’aria di a batticcia.


Marchjemu à passu francu

Varchendu a Camarata,

E cù a banda à fiancu

In a machja prufumata,

Miremu u Capu Biancu

E a piaghja disbittata.


Annantu l’antica sponda

Cinta da verdi cullini,

Piddemu in una stonda

Quissi primi picurini,

Sulchighjendu ogni onda

Pà dalli novi cunfini.


Ci fighja in pienu volu

L’aceddu à la sulana,

Sfrigendu u Capicciolu

Cù a so turri suprana,

Testimonia di u stolu

Di a Genuva luntana.


Imbalsama u marinu

In quissi lochi diletti,

Passendu u Confortinu

Maghjalonu é i Gavetti,

Trà Porraggia è Ratinu

Incù i so scoddi stretti.


Vidimu à manu dritta

Piantaredda eppò Piana,

Duva sempri hè aritta

Quissa muradda rumana,

Chi ci conta ben chì zitta

La so epica landana.


Falendu versu punenti

Ogni petra si palesa,

E Cavaddu splindurenti

Cù San Baïnzu appesa,

Fighjola à u cilenti

A calata di a Chiesa.


Ghjunghjimu à i Lavezzi

Pà a bocca Lazarina,

E i pecuri avvezzi

A quissa cara cunfina,

Godani middi dulcezzi

Trà l’arba é l’aria fina.


Hè cussì in qualchi ori

Purtemu ogni animali,

In quissu locu d’albori

E biddezza senz’uguali,

Chì chjamemu cù amori

I nosc’isuli pasciali.


U PASTORI BUNIFAZINCU

jeudi 11 décembre 2008

" A TE "



A u spuntà di lu ghjornu
L’alba lucenti é chjara,
Sulchighjava u dintornu
Cù à sò più bedda fiara,
Mentri chì in u mè scornu
Pinsava à tè, ò cara.

A tè chì sè a surghjenti
Caghjoni d’ogni calori,
U raghju sempri ardenti
Chì scalda incù amori,
Eppò spanna dulcementi
U celu di u mè cori.

A tè chì sè quissu ventu
Ch’allusinga u mè essa,
U più anticu ramentu
E quissa nova prumessa,
Chì scambii ogni mumentu
Ma fermi sempri listessa.

A tè chì sè a regina
D’afettu incurunata
Quissa rosa purpurina
Limpida é prufumata,
Chì sbuccia ogni mattina
Pà essa da mè sfiurata.

A tè chì sè quiss’intesa
D’una passioni cumuna,
Una lampara accesa
Attempu soli é luna,
Chì lu mè sguardu palesa
Cum’a più bedda furtuna.

A tè chì sè quissu lacciu
Tessu d’afettu supranu,
Ad’ogni gestu chì facciu
Mi porti sempri luntanu,
Chì quandu eu t’abbracciu
Aghju lu mondu in manu.

U PASTORI BUNIFAZINCU

mercredi 10 décembre 2008

" A VIA DI TEMPI FÀ "

( Ritrattu piddatu quì --> http://canonici.skyrock.com )


Sottu a casa maiori
Chì supranighja a stretta,
Duva un imperatori
Ci campò una stundetta,
U ziteddu d'un pastori
Porghji a sò misuretta.

U ritrattu sculuritu
Conta i sicreti piatti,
E ben chì ammutulitu
Palesa l'antichi fatti,
D'un omu impenseritu
Chì aspetta u sò latti

E quiss'incontru landanu
In u tempu stantaratu,
Ci pidda appalamanu
Ramintendu u passatu,
Di un mondu paisanu
Ch'ùn devi essa scurdatu.

Quì finisci u ramentu
Fattu incù tantu laziu,
E cù quissu versu quentu
In rima tutti ringraziu,
E vi dicu ch'ùn hè spentu
U cori di Bunifaziu.

U PASTORI BUNIFAZINCU


lundi 8 décembre 2008

" L'OTTU DI DICEMBRI "


Cù a rima più unesta
Mossa da la mè passioni,
A musa avà si presta
Incù tanta divuzioni,

D'impruvisà pà a festa
Di quissa cara nazioni.


P
à ramintà u passatu

Fattu di gioia é guai,

Di un populu spannatu

Ma chì campa oramai,

Cù quissu cori strappatu

Ch'ùn si risanarà mai.


E
pinsà cù allegrezza

Ma ancu tanta cuscenza,

A issa cunsulta d'Orezza

Duva naschi a spirenza,

Di sciappà quissa cavezza

E campà l'indipendenza
.

C
hì sbucciò in issa cunfina

A noscia demucrazia,

Pà sguassà ogni duttrina

E cantà in armunia,

" Diu vi salvi Regina "

Amen é cussì sia.


U PASTORI BUNIFAZINCU

lundi 17 novembre 2008

" AMORI SFIURITU "

" Eccu un testu di nustalgia d'un amori di ghjuvintù , sgranatu cum'un fiori "



Stà mani mi sò svighjatu
Cù i raghji di l’albori,
Fighjulendu quissu pratu
Spuddatu di li sò fiori,
In i tempi bracanatu
Da i più beddi culori.

U ramintu d’issi pianti
Trasaltava la mè menti,
Chi vultaiani l’istanti
Cussì dolci é lucenti,
Di quand’eramu amanti
Ghjovani é incuscenti.

A u spuntà di u soli
Nantu à l'arba stracquati,
Ci cuntaiami i foli
D’allegria insurpati,
Trà i lindi pampasgioli
Di viranu prufumati.

U ventu ci carizzava
Pittinendu i cunfini,
Duva l’arba spampillava
Nantu i verdi cullini,
E in silenziu bramava
I tò ochji castagnini.

Da sottu à l’alta cima
Di pulloni impannata,
Ribumbava la mè rima
Di sintimi intricciata,
Par tè chì fusti a prima
E sola innamurata.

Ma quiss’amori ùn c’hè più
A l’eternu hè svanitu,
Chì u mumentu di virtù
Cum’u fiori culuritu
Attempu à la ghjuventù
Pà sempri si hè sfiuritu.

U PASTORI BUNIFAZINCU

lundi 27 octobre 2008

" IN MIMORIA "

" Testu scrittu in mimoria d'un omu strappatu a quissa tarra "


Spunta l'alba cù frastornu
Nant'u chjassu scunsulatu,
Sulchighjendu u dintornu
Cù u ramentu stampatu,
D'issu maladettu ghjornu
A l'eternu stantaratu.


Eri omu d’eccizzioni
E di ghjusti sintimenti,
Qualchissia l’uccasioni
Pà tutti eri prisenti,
Spartendu li tò passioni
Cù amici é parenti.


D’ùn più veda lu tò visu
A noi tutti dispiaci,
Ma spunta u tò surrisu
Ogni ghjornu chi Diu faci,
Trà i raghji di paradisu
Duv'avà riposi in paci.


U PASTORI BUNIFAZINCU


" In mimoria di FRANCESCU CUCCHI "

vendredi 17 octobre 2008

" RISPIRU DI TE "

" Eccu un testu ... chi parla d'ùn amori persu ... ma chi campa sempri in cori ... é ci raminta ad'ogni rispiru ... a parsona amata "


Rispiru di tè
Ramintendu i minuti,
Di quissi ghjorni vissuti
E quiddi mai avuti,
Svapurati senza sapè.


Rispiru di tè
In quissi mumenti persi,
Sussurandu i mè versi
Nantu à chjassi diversi,
Smarritu senza vulè.


Rispiru di tè
E u tempu si cunfondi,
In i silenzii prufondi
Duva morenu i stondi,
E i ricordi di piacè.


Rispiru di tè
Pinsendu a u viranu,
Quandu manu in à manu
L'affettu era supranu.
E scaldava à più pudè


Rispiru di tè
E viaghju à pasponi,
Cù in corpu l'illusioni,
Di quissa strana passioni
Ch'hà fattu più mali chi bè.


R
ispiru di tè
Di cio chi duvia essa,
Ma l'aria ùn hè listessa
Ch'ai struttu a prumessa,
E l'amori ch'era in mè.


U PASTORI BUNIFAZINCU

jeudi 9 octobre 2008

" SOLU "

" Eccu un testu .. colmu di malicunia é di nustalgia "


Solu senza scopu ne distinu
Marchju errenti é dispiratu,
Circhendu in vanu u camminu
Chi versu tè m'avia purtatu.

Solu in l'immensità turchina
Induva ogni onda hè pena ,
U mè sognu diventa pulvina
E si ne mori nantu à rena.


Solu senz'alcuna cumpagnia
Nantu un bancu colmu d'annoiu ,
Soffru di quissa malincunia
Ch'in ogni sguardu vicu lu toiu.


Solu in u bughju chi si svela
E affoca tutti quissi piacè,
U calori di una candela
Infiara u mè pinseru di tè .

Solu in circa d'un lindumani
Mettu a palesu i mè spemi,
E sognu d'incrucià li tò mani
Cumu quand'eravamu insemi .


U PASTORI BUNIFAZINCU

dimanche 31 août 2008

" CASA CORSA TI NE MORI "

" Eccu un testu ... nantu un corsu chi volta dopu tant'anni in la sò casa di paesu ... ma ritrova tuttu viotu é senza vita . "


Da seculi arrimbata
A quissu biancu ripali,

S’inalza una facciata

Fatta di petri nustrali,

Chi da tempu fù zuccata

Cù talentu senz’uguali.


A lu friscu di l’altura
U sò tettu hè suvranu,
Rispittosu pidda cura
Di l’orizonti luntanu,
Chi cù la sò aria pura
U sfrisgina pianu pianu.


Principieghju lu camminu
Longu à muradda ritta,
Duva l’anticu ghjardinu
Un hè più chi arba fitta,
E l’acqua di u mulinu
Intilata ferma zitta.


U pedi nant’u scaleddu
Mi ramentu lu passatu,
Paspendu quissu purteddu
Di castagnu tarulatu,
Chi quandu era ziteddu
Quantu l’aghju allisciatu.


Intrindu in quissu locu
Insurpatu di calori,
Voltani à poc’à pocu
I mumenti é l’odori,
Quand’accantu à u focu
Vighjava sin’à l’albori.


R
itrovu a l’ispinsata
A catena rughjinita,
In à pezza stantarata
Cum’un ricordu di vita,
Induva hè appiccata
Una pignatta smarrita.


Qui rivecu a paghjola
Ma spintu hè lu caminu,
A zidda si ne stà sola
Ùn c’è più nimu vicinu,
E ancu a vechja tola
Pati listessu distinu.


In issa stanza bughjicosa
La mè menti si cunfondi,
Ramintendu ogni cosa
Di quissi vissuti stondi,
D’una vita primurosa
Di li sintimi prufondi.


Casa corsa ti ne mori
Attempu à quissi ghjorni,
Si sgranani li tò ori
Ma vioti sò li dintorni,
E i landani amori
Sò duvintati frastorni.


Ma ùn avè più paura
Compii sò li tò lagnanzi,
Chi avali cù primura
Empiaraghju li tò stanzi,
Campendu in la natura
A la manera d’inanzi.


U PASTORI BUNIFAZINCU

dimanche 27 juillet 2008

" SIRATA IN BUNIFAZIU CÙ DIANA DI L'ALBA "

video

mercredi 23 juillet 2008

" DIANA DI L'ALBA "

" Eccu un testu ... senza rimi , nantu a biddezza di a " Diana di l'Alba "


Stedda fatata,
Accarezzi l’ondi di lu mari
Illuminandu a bughjura,
E palisendu issu camminu
Colmu di misteri.


Cù i tò limpidi raghji,
Rinvivisci issa tarra
In un riflessu d’albori,
Cum’un sognu senza fini
Stantaratu in lu celu.


A l’orizonti,
Si sfiorani li mondi
E si discetani li sguardi,
Abbrancciendu insemi
Quissu lumu supranu,
Postu in l’immensità.


U PASTORI BUNIFAZINCU

mardi 10 juin 2008

" SOLA TÙ "

" Eccu un sirinatu pà una ghjuvanotta bramata "




Sottu i raghji di a luna chjara
E li sò riflessi spalmati d’oru,
Sò ghjuntu a impruvisà o cara
Pà ditti in rima quantu d’adoru,
Chi di la tò biddezza senza para
Da u primu istanti m’innamoru.


M’innamoru di li tò ochji scuri
Pà i quali s’infiara lu mè cori,
Quissi ghjuveddi limpidi é puri
Chi m’immagineghju a tutti l’ori,
E chi mi guidani versu l’alturi
Di a muntagna d’eternu amori.


Bramu, pinsendu a u tò surrisu
Di sfiurà ti incù una carezza,
Chi un cusi maraviglosu visu
Colmu di passioni é tinarezza,
Mancu l’anghjuli di u paradisu
Ani a sò naturali dulcezza.


Sè linda cumu l’alba mattutina
Chi spunta lucenti é culurita,
Un orma diletta é cristallina
Nantu l’orizonti di a mè vita,
Chi ad’ogni mumentu m’avvicina
A la felicità più infinita.


Vurria cù quissu simplici versu
Pruvà ti tutta la mè sincerità,
Chi quandu un ti vecu socu persu
E un aghju più u laziu di campà,
Chi trà e zitedde di l’universu

Sola tù, ogni ghjornu voddu amà.


U PASTORI BUNIFAZINCU

lundi 5 mai 2008

" CINQUI DI MAGHJU "

" Testu in mimoria di a strage di Furiani "

U TEMPU PASSA ... MA U RICORDU UN SI SGUASSA ... (05/05/1992)



A i cunfini di quissu locu
Induva u ricordu un mori,
Rivecu i scalini in focu
Bianchi é turchini di culori,
U ghjornu chi pà quissu ghjocu
U tarrenu s’è tintu di fiori.


R
ivecu in celu a bandera
Purtata da millaia di mani,
Ch’incù a fedi la più sincera
Senza pinsà a u lindumani,
Si sò aduniti quidda sera
Annantu lu stadiu di furiani.


R
ivecu tutti li passiunati
Sottu a luna é lu sò raghju,
E sentu li canti intunati
Incù onori eppò curaghju,
Ch’in l’eternità sò cascati
Issu maladettu ... cinqui di maghju


U PASTORI BUNIFAZINCU


mercredi 16 avril 2008

" IN ME "

" Quissu testu , hè un viaghju , che facciu in u fondu di la mè menti , pà vistigà i paesaghji , ascosi in lu mè essa "


Quandu si pesani li venti
Nantu lu mondu chi m’accinghji,
Vecu splenda in la mè menti
Una candela ch’un si spinghji,
Cum’una tarra splendurenti
Ch’in u mè capu si dipinghji.


Quissu locu cusì supranu
Da tantu tempu ascosu,
U vecu luccicà luntanu
Cum’un raghju luminosu,
Chi mi porta appalamanu
In issu tempu avà ritrosu.


Viaghju cusi à l’ispensata
Suitendu quissa nova via,
Nantu a rena cullucata
In corpu a la mè fantasia,
Duva l’aria imbalsamata
Hà un muscu di puesia.


Alliscendu a verdi pianura
Ch’incù la sò arba mi sfiora,
Mi ven’in cori cù primura
Una storia ch’un voli mora,
Quandu s’alzava a cultura
Stampata d’una testa mora.


Longu à issa strada sicreta
Chi porta versu l’alta cima,
Ribomba una voci cheta
Ghjunta da u tempu di prima,
Quandu a musa di lu pueta
Allusingava cù a rima.


Spunta L’albori trà li monti
Lucenti é senza inganni,
Pà vesta l’ampiu orizonti
Cù i sò splendurenti panni,
Chi tali un eterna fonti
Risana tutti li mè danni.


E vecu nantu quiss’altari
Sbuccià i sintimi più beddi,
Induva i tramonti chjari
Attempu calmi é ribeddi,
Ci facenu pà sempri pari
E abbracciati da frateddi.


Issu viaghju immaginatu
Trà i fruntieri di lu sapè,
Tanta gioia mi hà purtatu
E ricordi a più pudè,
E pà sempri sarà stampatu
Nant’u libru ch’aghju in mè.


U PASTORI BUNIFAZINCU

dimanche 30 mars 2008

" U SENSU DI A NATURA "

" Quissu testu , hè un testu , pà ludà lu branu , chi trà li sò fiori muscanti , ci invita a truvà lu sensu di la noscia vita "



Dolci cumu a carezza
Di u ventu trà li frondi,
Senz’alcuna amarezza
Si veglia in li circondi,
Di u branu la biddezza
Cù i sò riflessi biondi.


S
'accendenu li cunfini
Cù i raghji di u soli,
Ammantendu i cullini
Di tutti li paisoli,
Cù i tinti purpurini
Di li beddi pampasgioli.


S
i mirondanu li rami
Di li chjarasgi lucenti,
E si sentenu li chjami
Di l'animali cuntenti,
Chi si contani li brami
In issi ghjorni splendurenti.


L
'acqua linda di lu fiumi
Fala da l'alta muntagna,
Infiarendu di parfumi
I lochi duva si bagna,
E dendu issu novu lumi
A quissa furesta pagna.


S
i sò vestuti li prati
Cù i più dolci culori,
L'acedducci spenserati
Cantanu a tutte l'ori,
Chi cù issi beddi ghjurnati
Si sò scaldati li cori.


L
'arba chi copri lu pianu
Hè liscia cumu la seta,
E porta appalamanu
A voci di lu pueta,
Ch'impruviseghja luntanu
Cù a rima la più cheta.


D
a li piani a l'altura
A machja hè culurita,
E si senti la natura
Ch'incù idda ci invita,
A circà incù primura
U sensu di quissa vita.


U PASTORI BUNIFAZINCU

vendredi 28 mars 2008

" DORMI ... "

" Quissu testu hè una " nanna " chi hè un scrittu pà fà addurmintà i ziteddi "


Dormi lu mè Fidduleddu
O la mè dolci spiranza,
U tò sonnu sarà beddu
Eppò colmu di baldanza,
Par tè chi sè u giueddu
Chi dà vita à issa stanza.


Dormi , Dormi
Annantu lu tò lettinu
Dormi , Dormi

U mè rigalu divinu,

Dormi , Dormi

Chi socu qui vicinu.


Vidarè lu mè tisoru
In celu tanti splendori,
E a luna tessa d'oru
Ti illuminarà lu cori,
Cantendu sempri in coru
Incù i steddi d'albori


Dormi , Dormi
Annantu lu tò lettinu

Dormi , Dormi

U mè rigalu divinu ,
Dormi , Dormi

Chi socu qui vicinu.


La tò menti viaghjarà
Versu i tramonti chjari,
Cum'un batteddu andarà
In viaghju nant'à lu mari,
In cerca di novu campà
E di sogni dolc'amari.


Dormi , Dormi
Annantu lu tò lettinu

Dormi , Dormi

U mè rigalu divinu ,

Dormi , Dormi

Chi socu qui vicinu.


Libaru cumu lu ventu
Farè la tò spassighjata,
Sunniendu ogni mumentu
Cù a menti libarata,
Senza pena ne turmentu
In quissa notti beata.


Dormi , Dormi
Annantu lu tò lettinu
Dormi , Dormi

U mè rigalu divinu ,

Dormi , Dormi

Chi socu qui vicinu.


U PASTORI BUNIFAZINCU

samedi 1 mars 2008

" A ME LINGUA "

" Eccu un testu annantu a tralasciera di una lingua , chi hè mea , ma ancu di tutt'un isula "


U mondu cambia avà
Sottu a l'evoluzioni,
A caternu si ne và
Perdendu la sò rasgioni,
Eppò ancu senza pinsà
Quissi cari tradizioni.


S
i sò tralasciati l'usi
In issu mondu spapersu,
Avali semu rinchjusi
In un novu universu,
Induva si sò cunfusi
Canti d’un anticu versu.


U
corsu ùn si parla più
Hè avali trascuratu,
Si sò persi li sò virtù
In issu mondu disgraziatu,
Induva a ghjuventù
Un ritrova lu so fiatu.


L
i nosci antichi canti
Sò quasi abbandunati,
Un si ne sentenu più tanti
Paghjelli é sirinati,
E issi stondi impurtanti
Sò avali sminticati.


C
aru corsu se tu senti
Issa voci chi ti riclama,
Ti pregu d’essa cuscenti
E di mantena la brama,
D’issa lingua splendurenti
Chi da luntanu ti chjama


Q
uissa lingua un hè vana
Da tempu fù una lea,
Di mantenela suprana
Aghju in cori quiss’idea,
Chi d’un epica landana
Ne hè avali a mea.


U PASTORI BUNIFAZINCU

samedi 16 février 2008

" STRINGIMI LA MANU "

" Quissu testu , hè un impruvisata , dichjarazioni d'amori ."




Cara, stringimi la manu
E ascolta lu mè cori ,
Chi ti canta pianu pianu
Li so versetti d’amori,
Dolci quantu lu veranu

E tutti li so culori.


Q
uissu cantu intunatu
Da lu corpu é la menti,
Par tè hè impruvisatu
Da tutt’i mè sintimenti,
Ch’aghju in mè stampatu
U to sguardu splendurenti.

Li to oghji so ghjuveddi
Limpidi cumu lu mari,
Cusi distinti é beddi
Ch’ùn si ne pò truvà pari,
Chi di tutt’i damisgeddi
I toii sò li più rari.

A to chjoma castagnina
Diletta é abbaglianti,
Ch’alisci ogni mattina
E pettini in davanti,
Pari una seta divina
Intricciata pà l’amanti.


A
to prisenza d’incantu
Mi faci sempri trimulà,
Ch’un splendori tamantu
Cù cusi tanti qualità,
Quandu omu l’hà accantu
L’emuzioni un po fermà.


S
e pidattu aghju issu fogliu
Hè pà scriva cio che pensu,
Pà ditti incù orgogliu
Senza perdene lu sensu,
Chi d’essa cù tè eu vogliu
Cù l’amori più intensu.


E
ccu avà l’aghju dettu
T’aghju dettu la mè brama,
Cù lu versu lu più schiettu
Lampatu aghju la chjama,
Chi lu cori ch’aghju in pettu
Solu li to ochji ama.


U PASTORI BUNIFAZINCU

jeudi 7 février 2008

" U CANTU DI LA ME MENTI "

" Eccu un genaru di testu chjamatu " u Pantummu " , quissu testu , ci parla di u fattu di tramandà la lingua é lu cantu corsu ."


Nantu l’onda maestosa di la mè menti
Voca quissu bastimentu impruvisatu,
Da lu versu di un cantu assulanatu
Diventatu in mè una fiara ardenti.


Voca quissu bastimentu impruvisatu
Guvernatu da un penseru nascenti,
Diventatu in mè una fiara ardenti
Ch’atizza lu focu di un arti passatu.


Guvernatu da un penseru nascenti
Lu mè estru ne diventa aggalabatu,
Chi atizza lu focu d’un arti passatu
Eppo tutti quissi primuri quasgi spenti.


Lu mè estru ne diventa aggalabatu
Piddendu esempiu nant’i pueti quenti,
Eppo tutti quissi primuri quasi spenti
Di un tempu chi devi essa tramandatu


Piddendu esempiu nant’i pueti quenti
Lu mè cantu dà vita a quissu parlatu,
Di un tempu chi devi essa tramandatu
Pà un essa stantaratu in li ramenti.


Lu mè cantu rinvivisci quissu parlatu
Cantendu li passioni é li sintimenti,
Pà un essa stantaratu in li ramenti
Ma solu prisenti cumu hè sempri statu.


Cantendu li passioni é li sintimenti
U nosciu cantu un po essa sminticatu
Ma solu prisenti cumu hé sempri statu
Nantu l’onda maestosa di la mè menti.


U PASTORI BUNIFAZINCU

vendredi 1 février 2008

" ESILIATA "

" Eccu un testu , annantu a solitudini di una donna chi si ritrova "esiliata ", ma cumbatti l'esiliu , incù li ricordi di la so tarra amata , é incù lu fattu di cumpona puesii in corsu ."


Sola di fronti a lu mari turchinu
Guardi lu celu pà l’ultimi istanti,
Inanzi di principià lu to camminu.


E parti incù lu sguardu lacrimanti
Pensendu a tutti issi lochi amati,
Diventati un mirraghju distanti.


Ma se li to ochji ne so esiliati
U ricordu di la to tarra un mori,
E dà vita a li mumenti passati.


Quissi stondi di piaceri é d’amori
Vissuti trà la piaghja é la muntagna,
Nantu l’isula che porti in lu cori.


E ghjè cusi chi la to menti si bagna
In l’immensità di tutti issi mumenti,
Spenserata é libara cumu l’altagna.


E viaghja attraversu quissi venti
A lu sonu du lu pueta chi canta,
E di quissi tradizioni ancu spenti.


Pà ritruvà incù passioni tamanta
Issu locu di bidezza é di magìa,
Chi malagradu la distanza ti incanta.


E pà sempri ti tenarà cumpagnia
Chi u ritruverai pà l’eternità,
Trà I filari di la to puesia.


U PASTORI BUNIFAZINCU

jeudi 31 janvier 2008

" VURRIA "

" Eccu un testu d'amori é di sperenza, senza rimi ... pà cambià un pocu "



Vurria inventà paroli
Limpidi quantu l’albori,
Pà racuntà ti in silenziu
U sintimu chi mi cunsuma.


V
urria que tu sentissi
A passioni che pidda vita,
Nentru issa dolci meludia
Che ti sussura la mè voci.


V
urri’accenda un istanti
I to oghji nentru li mei,
Pà scopre a l’ispensata
Un mondu chi c’apparteni


V
urria immaginà cusi
Quissi sogni impussibuli,
Chi ci farani senza sapè
Amanti pà l’eternità


U PASTORI BUNIFAZINCU

dimanche 6 janvier 2008

" CERCU "

" Eccu un " terzettu " antu u tema di a ricerca d'una Musa ispiratrici "


Trà i ripali d’un mondu ch’un hè più
Cercu a musa chi mi farà viaghjà,
Aldilà d’ogni difetti é virtù


Issa voci chi sempri m’accumpagnarà
Pà cantà ogni ghjornu a passioni,
D’un pueta natu pà impruvisà


L’instigatrici di li mè emuzioni
Ch’incu manera eppo mudestia,
Darà fiatu à li mè canzoni


Una maraviglosa cumpagnia
Chi farà a l'eternu sbuccià in mè,
U fiori d’una nova Puesia


U PASTORI BUNIFAZINCU

lundi 31 décembre 2007

"A SERATA IN PIGNA"

"Eccu l'articulu di a serata di chjam'é rispondi , ch'aghju fattu in u paesu di Pigna ..."

( Appughjeti pà ingrandà a fiura !!!)

mercredi 5 décembre 2007

" A NATURA "

" A biddezza di la natura , chi sbuccia ogni ghjornu , di fronti a li nosc'ochja "


Alzu lu visu
Guardendu l’orizonti,
E vecu nascia
U soli trà li monti,
A l’istanti la mè menti
Si dissita a la fonti,
D’issi beddi paesaghji
Addurmintati di fronti.

Ritrovu cusi
Sempri a l’ispensata,
A sensazioni
D’una tarra rinata,
Chi ogni novu albori
Cum’una pianta sbucciata,
Fiurisci sottu lu celu
Pà tutta una ghjurnata.

E a virdura
Appena rinvivita,
Diventa cusi
D’un colpu culurita,
Trà i frondi di l’arburi
A rifletta ci invita,
Anantu a i dumandi
Chi ci ponarà la vita.

Chi a natura
Hè sempri cusi stata,
Pà u pueta
Un tana prezzata,
Induva si po rinchjuda
Pà fassi una pensata
E ancu se ne hà vodda
Una bedd’impruvisata

U PASTORI BUNIFAZINCU

mercredi 28 novembre 2007

" PUESIA "

" Eccu un testu chi faci parlà a Puesia , é attraversu quissi filari , ci conta la so vita ."


Aghju annigritu di passioni
I libri chjusi in ogni cori,
Cù inchjostri tinti d’emuzioni
Aghju dipintu sogni d’amori.

Aghju incalcatu l’amicizia
In a prufondità d’ogni essa,
Trà u dulori é a tristizia
Aghju stampatu issa prumessa.

Aghju cuntatu cù rimi sciolti
Cumprumessi é parsoni cari,
Tanti pezzi di vita sepolti
In u versu di li mè filari.

Aghju ramintatu li pinseri
Di tempi vissuti é passati,
Cù sintimi ghjusti é sinceri
In in mè paroli so rinati

Aghju spartutu a nustalgia
Cù l’omu chjusu in a so pena,
Fendulu sunnià in meludia
L’attrachju di un novu avvena.

Aghju aiutatu l’umanità
A fà viva cio che pensa zitta,
E tandu ch’una lingua ci sarà
A l’infinita seraghju scritta.

U PASTORI BUNIFAZINCU

mardi 27 novembre 2007

" TARRA "

" A mè tarra , trà cuntrasti é realità "


Tarra …
Tarra abbundanti, tarra nidicali
Tarra assestata da sogn’ideali,
Tarra di silenzii, tarra di brioni
Tarra di memoria eppo di passioni.

Tarra …
Tarra landana ,tarra sempri accantu
Tarra chi pidda vita in ogni cantu,
Tarra sumenta, tarra rivendicazioni
Tarra raccontu d’ogni generazioni.

Tarra …
Tarra cuntrastu , tarra stridu di vita
Tarra ch’in Meditarràneu fù sculpita,
Tarra ribedda, tarra affascinanti
Tarra d’avvena é di tempi Avanti.

Tarra …
Tarra scrittura, tarra meludia
Tarra ludata in ogni puesia,
Tarra difesa, tarra rispettata
Tarra da tantu tempu desiderata.

Tarra …
Tarra decisa, tarra senza fruntieri
Tarra di gioia é sintimi sinceri,
Tarra maestosa, tarra prediletta
Tarra chi ad’ogni viaghju t’aspetta.

Tarra …
Tarra unioni , tarra stretta di mani
Tarra sperenza d’ogni lindumani,
Tarra bianch’e neru , tarra di culori
Tarra chi ferma incisa in u cori

Tarra …

U PASTORI BUNIFAZINCU

lundi 12 novembre 2007

"CHI FIRMARÀ"

"Eccu un testu di malincunia , anantu u fattu d'invechjà , é i ricordi di ghjuventù chi ci fermanu a menti"


Chi mi firmarà d’ogni limpidu mumentu
Di quissa stagioni ch’era la me ghjuventù,
Un epica ch’un ritruvaraghju mai più
O solu in lu spechju di lu me ramentu.


Chi firmarà di quissi pezzucci di campà
Arradicati a la memoria passata,
D’una vita a l’eternu cunsumata
E ch’un puderaghju mai più ricumincià


Chi firmarà di quissi stondi rimarcati
Ch’in l’immensu orizzonti di la vita,
Cumu raghji di sogni si ne so andati


Chi firmarà di li me piaceri passati
D’un ghjuventu ch’hè par me sparita,
Mentri chi li me ghjorna so invechjati



U PASTORI BUNIFAZINCU

"A SEMILLANTE"

"Eccu un testu anantu a strage di a " Semillante" , falata in l'abissi u 15 frivaghju di u 1885 "


Ni partisseru di nuttata
Da la riva addurmintata,
In corpu à lu bastimentu
C'era omi è armamentu,

Destinati a l’udissea
Di quissa guerra di Crimea…

Colti cusì à l'ispensata
In a timpesta scatinata,
Ni cambiasseru dirizzioni
In cerca di marosi boni,
E u batteddu fù custrettu
A navicà in quissu strettu...

Di a Citatedda vicina
Sott'à un sofffiu di ruvina,
Si vidia la fregata
Da u mari ammaistrata,
E nant à l'ondi maladetti
Falasseru casi è tetti...

Si n'andaiani in pettura
A i forzi di a natura,
Senza pinsà un mumentu
A u tarribbuli spaventu,
Chì aspittaia quì vicinu
In stu viculu marinu...

In quiss' instanti crudeli
Cascasseru arbur'è veli,
E li poveri marinari
Funu chjappi da lu mari,
Adduniti in issu lamentu
Sott'à u duminiu di lu ventu...

Nant' à a riva silenziosa
L'equipaghju avà riposa,
In una stonda d'eternità
Senza nomu nè identità,
E tutti quissi giuvanotti
In l'immensità si sò ciotti...

In quissa rena allungatu
Ricunnosseru u curatu,
E cù la so pippa in manu
Era stesu lu capitanu,
In li so abiti eleganti
Cù la medaglia è li guanti ..


D'issu batteddu sfurtunatu
In pienu ghjornu sprufundatu,
Un fermanu più chè i pezzi
Nant' à l’Isuli Lavezzi,
E quiss'eroi annigati
A l'Eternu sò intarrati ...

U PASTORI BUNIFAZINCU

"TI DARAGHJU"

" Eccu , cio chi si po essa pronti a fà pà una parsona amata "


Ti daraghju a cuscenza
D’un lindumani più caru,
Induva u celu chjaru
sarà la noscia partenza.

Ti daraghju a passioni
Chi mi fiurisce in pettu,
Tali u versu schiettu
Di li piu beddi canzoni.

Ti daraghju u surrisu
Di un sintimu beatu,
Chi sarà sempri stampatu
A l’orlu di lu mè visu.

Ti daraghju a prumessa
D'essa ti sempri vicinu,
In lu bè o lu mischinu
Cù una passioni stessa.

Ti daraghju quiss'amori
Cumu regalu d'amanti,
Pà quandu sarè distanti
Luntana da lu me cori.

Ti daraghju u mondu sanu
Pà essa a lu to latu,
In un mumentu beatu
Da u malori luntanu.

Ti daraghju la me vita
Se tuttu què un po bastà,
Chi senza tè un possu stà
E la me strada hè smarrita.

Eccu cio chi ti possu dà
Se ti voli dà a pena,
D'essa cù me in l'avvena
E quissa pà l'eternità.

U PASTORI BUNIFAZINCU

vendredi 12 octobre 2007

" MARAVIGLIA MATTUTINA "

" Eccu u piaceri di svighjassi incu l'albori d'ogni ghjorna ..."


Pienghjenu,
I petali di quissi fiori
Mentri ch’in u celu ,
Appare l’albori,
Spalancu l’ochji ,
Guardu in Ii dintori
E ti vecu,
Maraviglia d’ogni ghjorni.


U
to visu,
Cusi limpidu é chjaru
Accantu a mè ,
U voddu tena caru
Hè cum’un celu ,
D’albori infiaratu
Chi spunta ,
Ogni ghjornu a lu mè latu.


U PASTORI BUNIFAZINCU

jeudi 11 octobre 2007

" VURRIA ESSA "

" Eccu cio ch'eo vurria essa pà la me tarra , é la so lingua ."

Vurria essa,
Quissa carezza d’argentu
Chi sfrisgina l’orizonti ,
Cum’un suspiru di ventu
Chi fraia tutti li monti


Vurria essa ,
Quissa petra siculari
Ricordu di l’antinnati,
Chì sempri tinimu cari
In Ii cori trasandati.


Vurria essa ,Vurria essa , Vurria essa

cio ch’e un sò

Un ideale ..


Vuria essa ,
Un isuluccia diserta
In l’immensità turchina,
Cum’una porta aperta
A quiddu chì s’avvicina.


Vurria essa,
Quissu cantu intunatu
Nant'à un campu di fiera ,
Da u tempu cullucatu
Da una voci sincera.


Vurria essa ,Vurria essa , Vurria essa

cio ch’e un sò

Un ideale ..


Vurria essa,
Quissa santa vulintà
Chi purtemu in lu cori ,
Quidda di sempri campà
In prisenza di l’amori.

Vurria essa
Un raghju d’umanità
In u bughju di a vita,
Chi pà sempri purtarà
Una sperenza sparita.


Vurria essa ,Vurria essa , Vurria essa

cio ch’e un sò

Un ideale ..


U PASTORI BUNIFAZINCU

" SGUARDU CILESTU "

" Eccu un testu anantu , a bidezza di un sguardu femininu "


U me cori , aceddu senza cunfini
Hà trovu u so celu , in li to ochji ,
Quissi chjari , albori mattutini
Spuntati pà imbellisce l’orrizzonti.


U me cantu , di pueta sgallabatu
Si perdi in a loru prufundità,
Cum’un solcu , di versu impruvisatu
Chi svanisce in un’mari d’immensità.


Lascia ch’eo fraiessi i to fruntieri
Pà stenda lu mé volu sin’a l’albori
Chi ai fattu pà sempri prigiuneri
I sintimi chjusi in lu mé cori


U PASTORI BUNIFAZINCU

dimanche 7 octobre 2007

"LUNTANANZA"

" Eccu un testu , di speranza , di veda un ghjornu uniti , dui cori distanti ... "


A pusà avà mi mettu
Pà pensavi è pà scriva,
E cù tuttu lu rispettu
Pà quissa passioni viva,
Ohimè quantu rigrettu
D'un essa da l'altra riva.

O cara lu vosciu visu
Hè par mè cum'un albori,
Un raghju di paradisu
Chi cunsuma lu mè cori,
Par quissa , aghju decisu
Di davi u mè amori.

Malgradu quissa distanza
Chi ci voli separà ,
Aghju in mè a speranza
Ch'un ghjornu novu spuntarà ,
Induva a luntananza
Trà di noi svanisciarà .

Intantu , vi mandu avà
Issi versi cusi distanti,
Pà provà a sincerità
Di sintimi impurtanti,
Chi faranu pà l'eternità
Di noi , dui amanti.

U PASTORI BUNIFAZINCU

lundi 1 octobre 2007

" TI VODDU SCRIVA ... "

" Eccu un testu di solitudini ... "


Quandu a notti si pesa
Nantu à lu me penseru
E chi l’unica difesa
Hè d’essa sempri sinceru


Ti voddu scriva…


Quandu si spinghji u lumu
Di a fiara di vulintà
E chi si ne và in’fumu
A noscia sola verità


Ti voddu scriva...


Quand’a camara sicreta
Di la me emuzioni
D’un colpu si disceta
In centu milla canzoni


Ti voddu scriva…


Quand’a me vita invechja
Cumu si sgranani l’ori
E ch’in me si rispechja
Una mancanza d’amori


Ti voddu scriva...


Quandu i me sintimenti
Un so piu ch’una lacrima
E chi tutti i ramenti
M’annacquani l’anima


Ti voddu scriva…



U PASTORI BUNIFAZINCU

samedi 22 septembre 2007

"AMICU CACCIATORI"

" Testu scrittu pà ricurdà un cacciatori stimatu , partitu versu l'eternu , pà la so ultima battuta ."


A l’appruntà di lu ghjornu
Nantu la machja fiurita,
Ribomba incu frastornu
Una vuciata ardita,
Chi conta in u dintornu
A storia di la to vita.


Eri omu d’eccezioni
E cacciatori stimatu,
Quissa era la passioni
Chi da sempri t’hà purtatu,
A passà ogni stagioni
U fucili à lu to latu.


Ti piacia d’ammaistrà
I ghjacari di razzinu
E ognunu po attistà,
Da luntanu o vicinu,
Qu’issu talentu d’allivà
Era un donu divinu.

Hè par quissa qu’avali
No vulemu testimunià,
A passioni senz’uguali
Chi ci ai saputu purtà,
Chi sia pà l’animali
O pà l’arti di caccighjà.


In noi sempri brillarà
U to eternu albori,
E ci accumpagnarà
Ghjornu nott’a tutti l’ori,
Pà facci sempri ricurdà
U nosc’amicu cacciatori.

"In mimoria di Francescu Pompa"


U PASTORI BUNIFAZINCU

vendredi 21 septembre 2007

"PARCHI ? "


U me ricordu di té
Si ne scappa longu u mari,
Cum’ un albori smaritu
Chi sparisci a l’orizonti.
È mi dumandu, parchi ?
Un ci semu tenuti cari,
Parchi iss’amori hè svanitu
Cum’u soli trà li monti?


U PASTORI BUNIFAZINCU

vendredi 24 août 2007

" U PUETA , TRÀ SOLITUDINI È CUMUNITÀ "

" Eccu l'articulu ch'aghju scrittu pà u numaru in corsu , di u Ghjurnali di a Corsica ."

( Appughjeti pà ingrandà a fiura !!!)


vendredi 13 juillet 2007

" L'ALTAGNA "

" Eccu un testu anantu un aceddu simbulu di spiranza é libarta ."


Ti ne spunti a l’orizzonti
Trà i cunfini di li monti
Tali un sussuru luntanu.
Abbracendu ogni vintata
Di un’altura diventata
Lu to rifughju supranu


Trà li spinzi é li ripali
Di un alloghju naturali
Ricerchi una serenità.
Inguttupata in u velu
Di quissu maestosu celu
Ch’ai saputu ammaistrà


Da li monti à la marina
Se la stedda matutina
Di quissu divinu altari.
Chi sfrisgina tarra é onda
Tali un ombra vagabonda
Ghjunta da tramonti chjari


In ricordu d’issi mumenti
Quiddi passati é prisenti
Cerchi un fiatu di libartà.
Chi suffiarà in u to pettu
Cum’un vintuleddu schiettu
Ch’hà l’eternu ti farà campà


U PASTORI BUNIFAZINCU

samedi 7 juillet 2007

" U PASTORI PUETA "

" Quissu testu hè u ramentu di a vita di un pastori pueta , una vita fatta di fedi , onori é passioni pà a so tarra , é li so tradizioni "


Vi voddu avà racuntà
Incu tanta emuzioni
A storia é lu campà
Di un omu d’eccezzioni
Chi ci facia viaghjà
Incu l’impruvisazioni


P
à issu pueta asgiatu
Principiu avà lu cantu
Ch’iddu sia rimarcatu
E ne purtessi lu vantu
Di lu versu prufumatu
Chi li piacia tantu


N
atu in quissa puvertà
D’una famidda maiori
Duvia sempri stantà
Pà un pocu di chjarori
Chi u facia sunnià
Luntanu dà issu malori


I
struzzioni un avia
E ne diventò pastori
Incu sola cumpagnia
Da la sera à l’albori
U versu di puesia
Chi tinia in u cori


L
i piacia lu mistieru
Ne cunniscia l’arti
Di u so locu era fieru
Ni parlaia ogni parti
Cù corsu é furesteru
Issu fruttu vulia sparti


T
inia a la tradizioni
Un mancava una fiera
Di messa in prucissioni
A fedi era sincera
Dendu vodda di canzoni
Da la mani a la sera


S
uitendu quissa stonda
Chi u pueta tantu ama
Iddu sapia risponda
A lu sunà di la chjama
Di a musa vagabonda
Avia l’eterna brama


V
ola avà la so rima
In u celu d’erternità
Lampendu cù tanta stima
Un versu pà issi quallà
Incu quidd’estru di prima
Chi a saputu cunservà


C
ompiu avà la canzona
Di quiss’ultimu ramentu
Ricurdà quissa parsona
Mi annacqua da lu pientu
Chi sempri in mè risona
U so immensu talentu


S
peru solu ch’issa vita
Fatta di fedi é onori
Sia sempri custudita
In u fondu d’ogni cori
Ricurdendu a l’infinita
Quissu pueta pastori


U PASTORI BUNIFAZINCU

dimanche 1 juillet 2007

" PAR TÈ "

" Eccu un testu ch'aghju scrittu pà a memoria di u me missiavu , incaminatu tempi fà in la so ultima muntagnera "



Sarru l’occhji un mumentu
E ti ne si digià andatu
Cumu pulvara in u ventu
In u celu sè cuddatu
Senza pinsà un mumentu
A cio chi ai lasciatu


U
to locu tantu amatu
Accantu a la to ghjenti
Induva ai suminatu
Tanti stondi è ramenti
Ricordi di un’passatu
Paroli di un’prisenti


Par tè mi voddu ricurdà
Cio chi fù la to vita
U to chjassu u to campà
A to passioni ardita
Ch’in mè sempri brillarà
Cum’un alba infinita


U PASTORI BUNIFAZINCU

mercredi 27 juin 2007

" CUNTRASTU AMUROSU "

Quissu testu hè un sirinatu , diventatu un' " Chjam'e rispondi " .


Bonghjornu madamisgedda
Scusate sè mi permettu
Ma vurria a me bedda
Intunavi un terzettu
Pà vo chi seti a stedda
Chi splendi in u me pettu


Di splenda in quissu pettu
Hè par me un veru onori
Ma, cù tuttu u rispettu
Un nè vali u labori
Un basta un’versu schiettu
Pà cunquistà lu me cori


Pà cunquistà quissu cori
Socu ghjuntu dà luntanu
Aghju svighjatu l’albori
Cù lu me cantu supranu
Denduvi u me amori
Pà piddà la voscia manu


Di piddà la me manu
Vecu chi seti decisu
Vi po ancu parè stranu
Ma un so di quiss’avisu
Chi i paroli in vanu
Si leghjenu nant’u visu


Anantu a lu me visu
Ci seti vò, car’amata
E feti d’ogni surrisu
Una prumessa stampata
Chi m’appri lu paradisu
Pà fà di vò una spusata


D’essa la voscia spusata
Ci voddu un pocu pinsà
Quissa stonda aspittata
Un si devi micca guastà
Tandu un socu prissata
E quissu ghjornu venerà


U santu ghjornu hè avà
Faleti amezzu a via
Chi vi vurria dimustrà
Incu tanta mudestia
Chi vi possu rigalà
A piu bedda cumpagnia


A pui bedda cumpagnia
Mi pari troppu vanità
Incu tanta diceria
Mi vuleti ammaistrà
Ma la voscia irunia
Un mi puderà ingannà


U
n vi vurria ingannà
Chi di vo socu strigatu
Un so piu a chi pensà
E ne diventu malatu
Ch’un mi possu immaginà
Senza vo a lu me latu


P
à essa a lu mè latu
Avereti monda dà fà
Un seti assicuratu
Ch’una canzona bastarà
Spergu chi seti priparatu
A duvè un pocu strazià


S
ocu prontu a strazià
A sonu di mandulina
Pà pudè cusi cantà
Sin’a dumani mattina
Issu sintimu di benistà
Chi faci la me ruina


D
i fà la voscia ruina
Mi pari esageratu
Faleti a la marina
Sè ne seti ammalatu
Pà circà a medicina
Chi curarà quissu statu


S
eti vo a medicina

Chi cura la me ferita
A me stedda mattutina
Da mè sola preferita
Chi speru d’ave vicina
Pà u restu di a vita


N
e socu avà cunfusa
Chi m’aveti ingannata
L’estru di à voscia musa
M’hà d’un colpu incantata
Un aghju piu una scusa
So avà innamurata


Di viva sempri cuntenti
Hè par mè una primura
E ch’ognunu si ramenti
Quiss’unioni cusi pura
Chi mi firmarà a menti
Fin chè a me vita dura


Fin chè a me vita dura
Ghjuru amori internu
Di pidda cù tanta cura
U me impegnu maternu
Pà una vita futura
Chi firmarà a l’eternu


U PASTORI BUNIFAZINCU

mardi 19 juin 2007

" A MUSA DI U ME ESSA "

Quissu testu puderia essa u viaghju chi ci faci fà a noscia musa nantu " u chjassu di u puetà " pà ghjunghja a la perfezioni puetica .


Aghju spechjatu a me menti
In l’acqua di una surghjenti
Pà pudè cunnoscia a musa
Ch’in lu me cori hè rinchjusa


Trà u trimuleghju di l’onda
C’era issa donna vagabonda
Tali un riflessu luntanu
Mi faci segnu cù la manu


Hè a musa di u me essa
A magnifica principessa
Chì mi voli muscià a via
Di la più bedda puesia


A suvetu in l’oscurità
Di u chjassu di u puetà
Trà la fedi è u timori
Hè par mè u solu albori


L’accarezzu un mumentu
Cumu a pioghja trà lu ventu
Annacquendu tutti li versi
Ch’in u me capu si so persi


Presu d’un mumentu d’orgogliu
Pidd’una penna hè un fogliu
Pà annigrì li me penseri
Di furtuni è d’addisperi


Dipinghjendu issa criatura
Fatta di rima è cultura
Chi farà parti a l’eternu
Di a me vita u quadernu


U PASTORI BUNIFAZINCU

vendredi 8 juin 2007

" LINGUA TESTIMONI "

" Eccu un testu fattu pà svighjà un pocu l'intaressu di mantena a noscia lingua viva "


Cum’una petra sculpita
A l’internu di a menti
A lingua hè custudita
Da graneddi di ramenti
Chi sbucciani in a vita
Cumu fiori splendurenti


Q
uissi fiori di memoria
Piantati in ogni cori
Ci ramentani a storia
Incu fedi è onori
Discitendu quissa gloria
In centu milla albori


Q
uissa lingua testimoni
Purtata da l’antenati
Simbulu di tradizioni
Ch’un so stati sminticati
Hè par no una caghjoni
D’essa sempri rispettati


C
hi semu tutti fiddoli
Di quissa lingua suprana
Spessu taccata da doli
Di un’epica luntana
Ma rinvivita da foli
Chi hà priservani sana


Q
uissu lumu di vulintà
Raghju di tanta speranza
Hè l’unica verità
Chi po ave impurtanza
Ci tocca solu à sperà
Ch’idda cresca abbastanza


C
i duvemu di tramandà
A lingua di cursichedda
Quissa sola eredità
Chi ferma sempri zitedda
E ch’un ghjornu luccicarà
Cumu a piu bedda stedda


U PASTORI BUNIFAZINCU

dimanche 3 juin 2007

" U CANTU DI U MARI "

" Quissu testu , puderia essa , un testu di speranza , parchi s'ellu si immagina chi u stanzinu hè una prisgioni , Lucia , puderia essa un'riflessu di speranza , é l'amori trà quiss'omu é Lucia , po allora diventà , l'amori impussibuli pà una libartà evidenti ma luntana . "


Da u so chjucu stanzinu
Un vidia chi lu mari
E quissi riflessi chjari
Di un casali vicinu
Fattu d’albori turchinu
E di marosuli amari


A quissu balconu d’ondi
Ogni ghjornu chi spuntava
Una donna s’affaccava
Avia i capiddi biondi
E in li so occhji prufondi
U soli si rispechjava


E quissa dolci parsona
Lucia, l’avia chjamata
Tali un’inamurata
In u so cori risona
Cum’è una bedda canzona
Dà u mari prufumata


Hè u cantu di lu mari
Sfrisgiatu da li venti
Com’è tutti sti ramenti
Ch’è no ci tinimu cari
Cum’è li peruli rari
Ch’averemu sempr’à menti


In lu so vechju cori
Un tempu si hè sgranatu
Ma u focu hè firmatu
Attizatu da l’ardori
E dà quiss’eternu Amori
Ch’in u mari hè sbucciatu


U PASTORI BUNIFAZINCU

jeudi 24 mai 2007

" SEMU "

" Quissu testu he semplicementi cio che no "Semu" , é cio ch'aspittemu , in l'immensità di u mondu "


Trà u bughju è l’albori
S'hè alzata una chjama
Cumu lacrima d’amori
Fatta di fedi è brama

Ci porta quissu missaghju
Di ricordi è d’inchjostru
Infiaratu da u raghju
D’un attrachju chì fù nostru

Dicendu chì semu fiori
Di quissa tarra ferita
Riflessi di u signori
In u spechju di a vita

Semu gocci di memoria
In u mari d’eternità
Paghjini di una storia
Ch’ùn averà finalità

Circhemu in u prisenti
I risposti d’un passatu
Grani di tanti ramenti
Ch’averemu suminatu

Aspittemu quissa stonda
Induva tuttu scambierà
Una spera vagabonda
Chì purterà serenità


U PASTORI BUNIFAZINCU

samedi 19 mai 2007

" ANGHJULA MEA "

" Un antru testu d'amori , annantu à cio chi po essa l'amori , quandu si casca anantu a un 'anghjula chi fà di a to vita un' paradisu in Terra "


Purtata da u vintuleddu
Chì suffiava in u paradisu
Sè falata cum’un aceddu
Illuminendu lu me visu


Incù u raghju di a vita
M’ai annacquatu d’amori
In una stonda infinita
Prufumata da milli fiori


Sè à me anghjula sincera
Chì campa in lu me pinseru
U tempu d'una prighera
È iss’amori si faci veru


Custudita in u me cori
Cum'un preziosu giuieddu
Mi porti u santu calori
D'un avven'ancu più beddu


À l’eternu serai mea
È sempri mi farai campà
Incù in capu quiss’idea
Ch'ùn ci puddaremi spiccà


U PASTORI BUNIFAZINCU

jeudi 17 mai 2007

" U FIORI D'AMORI "

" Chì quissi fiori siani piantati in u pratu di u mondu sanu "


U me cori hè un pratu
Chì aspetta i sumenti
D’un amori spurgudatu
Cumu l’acqua di surghjenti


Un sintimu di benistà
È di calori umanu
Chì sempri fiurisciarà
À prim’ora di veranu


Un fiori prufumatu
Annacquatu da i pienti
In u pettu suminatu
Da grani di sentimenti


Quissa pianta culurita
Ficcata nentru u cori
Chi ti fà passà a vita
In presenza di l’amori


U PASTORI BUNIFAZINCU

" TU SE "

" Eccu un antru testu d'amori , testi chi ti fanu passa beddi stondi incu a parsona di u to cori ."
(Quissu testu hè statu premiatu pà u cuncorsu " VERANU DI I PUETI 2007 " )


Quandu in quissu locu
T’aghju scontru senza pinsà
S'hè accesu in mè un focu
Ch'ùn si pudarà ammatà


Hai svighjatu l’amori
Chì pà sempri s’era spintu
È
fattu di u me cori
U piu beddu munumentu


Quiddu chì teni piattatu
Quissu sìntimu eternu
Chì mi faci ripiddà fiatu
Quand’in mè cala l’inguernu


Sè u me celi steddatu
In la notti à l’intornu
Chì d’un colpu m’hà purtatu
A gioia d’ogni ghjornu


Sè quissu sognu ascosu
Ch’in mè sempri lucicarà
Com’un raghju luminosu
Chì durarà l’eternità


U PASTORI BUNIFAZINCU

" A ME TARRA "

" Quissu testu he un' innu à la noscia cara tarra . "


A me tarra hè a passioni
Di quissi vechji tradizioni
A me tarra hè u penseru
Di quiss’avvena più sinceru


A me tarra hè u ramentu
Di u più beddu sintimentu
A me tarra hè a preghera
Quandu u ghjornu si fà sera


A me tarra hè a stagioni
Incù tutt’i ghjorni boni
A me tarra hè u culori
È
u prufumu d’ogni fiori


A me tarra hè u ventu
Chi suffia ad’ogni mumentu
A me tarra hè a carezza
Chi porta via a tristezza


A me tarra hè a funtana
Chi teni à siti luntana
A me tarra hè u valori
Ch
ì
si pò dà à quiss’amori


A me tarra hè l’istanti
Chi rendi tutu impurtanti
A me tarra hè u piaceri
Di passà mumenti veri


A me tarra hè a cuscenza
D’ave sempri una sperenza
A me tarra hè u calori
Chi serà sempr’in u me cori


U PASTORI BUNIFAZINCU

" LAMENTU D’UN PAISANU "

" Quissu testu he u lamentu d'un corsu chi riveni in u so paesu dopu tant'anni , ritruvendulu trascuratu è senza vita , decidi allora di lampà una chjama à i corsi , quidda di vultà in i paesi !! . "


Fieru d’essa paisanu
Com'è li me antenati
Voddu ripiddà in manu
I me lochi tant’amati
Chì socu statu luntanu
È l’anni si sò sgranati

In u me paesi tornu
Sott’à u celi turchinu
Pà riveda lu fornu
Accantu à u mulinu
È lu spunta di u ghjornu
À l’entri di u caminu

Pà ritruvà quissu locu
Qu’aghju cusì tant’amatu
Induva inghjir’à u focu
Sempri aghju sunniatu
È faci un beddu pocu
Ch’ùn ci socu più vultatu

Ma tuttu stà senza vita
Tuttu hè abbandunatu

Quissa storia hè finita
U paesi hè sminticatu
È mi pari bè sparita
A gioia di lu passatu

Un si sumena più grani
Ùn si coglii più castagni
Abbandunati si ne stani
I nostri vechji muntagni
È in fumu si ne vani
Tutti li nosci campagni

Ùn ci sò più muvimenti
U tribbiu dormi in l’aghja
È ancu menu strumenti
Sciappata hè a rustaghja
Tutt’i lumi si sò spenti
Da li monti à la piaghja

Ùn c’è manc’un artisgianu
Pà fassi qualchì lavori
Chì tutt’era fattu à manu
È fattu incù u cori
Ma 'ssu tempu hè luntanu
È s'hè persu issu valori

Di lu vechju mulatteru
U cantu si hè zittatu
Ùn hà mancu un sumeru
Pà marchjà à lu so latu
Sparitu hè lu mistieru
Di quiss’omu rimarcatu

Ù
n ci sò più pastureddi
À campà in la natura
Distrutti sò i caseddi
Siccata hè a virdura
Ùn ne nasci più eredi
Pà vighjà sù quiss’altura

U me passatu mi manca
Chì tuttu si n'hè scambiatu
Ùn c’è mancu una branca
Chì sumiglia à lu passatu
È tuttu quissu mi stanca
È mi rendi affanatu

Faciu una cunfessioni
U più chì m’hà fattu pena
È d’ùn vedi lu fuconi
Ne paghjola ne catena
È d’ùn senta a passioni
Annantu à quissa rena

Ma chì sarà accadutu
Mentri chì eru assenti
Chì mi pari bè sperdutu
U me ricordu piacenti
Chì avà tuttu hè mutu
È la vita ùn si senti

Sò tutti versu a cità
Chì sumena l’ignuranza
È fà cresci a falsità
In ogni circustanza
Ma di rivèdeli vultà
Eiu n’aghju a speranza

Chì solu in i paesi
Si pò viva d’emuzioni
In quissi monti appesi
À li spondi di passioni
Chì sarani sempri accesi
Da li vechji tradizioni

Vo chì seti quallà
In a voscia cità spinta
Incù nimu à chì parlà
Nimu pà stavi à senta
Pinsati à ricuddà
A mez’à la voscia ghjenti

Chì sò l’ùltima mimoria
D’issi fatti sminticati
Di quissa vechja storia
D’issi mumenti passati
Ch'ani cunnisciutu a gloria
È li tempi sfurtunati

Tramandati lu pinseru
A gioia è li pienti
Di quissu locu veru
È di l’antichi mumenti
D'issu pòpulu sinceru
È di quiss'omi sapienti

È vi lasciu quissu testu
Com’ùltimu testamentu
Ch’eddu viaghji lestu
È liggeru com’è u ventu
Pà fà rinviviscia u gestu
Di quiss’ùltimu ramentu


U PASTORI BUNIFAZINCU

mercredi 16 mai 2007

" U PICCIAFOCU "

" Un testu pà luttà contru i fochi di furesta chi facenu pienghje ogni annu à tarra e l'omi "


Un infernu hà varcatu
Machja, boschi è furesti
Suminendu à lu so latu
A morti pà quissi cresti


Pienghji oghji a natura
In fumu hè u pughjali
S’hè brusgiata a virdura
L’omu hà fattu stu mali


Pà sempri hà cundannatu
È
fattu di quissu locu
Un disertu abbandunatu
Casticatu da lu focu


Incù a so manu ardita
È
l’aiutu di u ventu
Hà cacciatu la vita
È
lampatu lu spaventu


Hè iddu lu criminali
Spietatu è senz’onori
Chì hà tombu l’animali
Hà purtatu lu malori


O corsu, qual’è tù sia
Sìa un pocu unestu
È
mediteghja una cria
Nanzi di fà u to gestu


Prima d’essa l’assassinu
È
di lampà à caternu
Di la machja u destinu
In un focu eternu


È
sparghji i fumi neri
Chì ani tombu la ghjenti
Pensu à quissi pumpieri
Chì pà sempri si sò spinti


Sò cascati pà salvà
Ciò chì ai minaciatu
Pà pruvà ad’ammaistrà
L’infernu ch’ai lampatu


Tù chì sè cusì sdegnu
D’ave una vita vera
Chè tù brusgi com’è u legnu

À mezu à la to fuchera


U PASTORI BUNIFAZINCU

" CITADEDDA "

" Eccu un testu chi parla di a biddezza di a me cità BUNIFAZIU " (Quissu testu serà missu in canzona , anantu u prossimu dischu di u gruppu DIANA DI L'ALBA , chi esciarà di branu 2008 )


À l’entre di u to mondu, dà u tempu custuditu
Tuttu in lu to circondu, pari pà sempri sculpitu
Pari pà sempri sculpitu dà issu ventu chì ti tocca
E chì mai ùn hè sparitu, dà l’entre di la to bocca
Dà l’entre di la to bocca, purtonu di l’immensità
Sculpitu in quissa rocca, teatru di l’antichità


Mistiriosa citadedda, bianca cum’è la calcina
Sè l’ultima sintinedda, di pettu à la marina
Di pettu à la marina è lu mari prufondu
Quandu l’acqua s’avvicina, à l’entre di lu to mondu


Teatru di l’antichità, pà tutti l’esploratori
Chì vuliani cunquistà u to elpali di valori
U to elpali di valori, divintatu casteddu
Chi tutti li so signori, t’ani missu l’aneddu
T’ani missu l’aneddu, pà fà di tè una regina
D’issu mondu cusì beddu, chì strabiomba la marina


Mistiriosa citadedda, bianca cum’è la calcina
Sè l’ultima sintinedda, di pettu à la marina
Di pettu à la marina è lu mari prufondu
Quandu l’acqua s’avvicina, à l’entre di lu to mondu


Chi strabiomba la marina, sin’à Punta Pertusatu
Fighjulend’ogni matina, l’orizonti à lu so latu
L’orizonti à lu so latu, cù lu so riflessu giaddu
Chi mai ùn s’hè scurdatu di Lavezzi é di Cavaddu
Di Lavezzi é di Cavaddu, perule di issa cullana
Sò li maestosi scoddi di pettu à la sulana


Mistiriosa citadedda, bianca cum’è la calcina
Sè l’ultima sintinedda, di pettu à la marina
Di pettu à la marina è lu mari prufondu
Quandu l’acqua s’avvicina, à l’entre di lu to mondu


U PASTORI BUNIFAZINCU

" GRANDI AMORI "

"Quissu testu he un testucciu d'amori , parchi chi c'he di piu essenziali chi l'amori ? vi lasciu pensà !! "



Vurrìa chì tutt'u mondu
Sappia chì in lu me cori
Ùn smarirà lu ricordu
Di quiddu sinceru amori


Chì l’acqua di a surghjenti
Riflessu di la to vita
Accendessi la me menti
Senza tè cusì smarita


Sottu à un gran chjarasgiu
Mi ai pigliatu lu cori
È dopu à quiddu basgiu
Cuminciò lu nostru amori


I to ochji cusì chjari
Di un turchinu prufondu
Assumigliàvan’à i mari
Chì travèrsani lu mondu


Nascosi in la natura
Scrivaremi quissa storia
À mezu à la virdura
Induva ferma a mimoria


È ancu à drentu à l’Infernu
Duva ùn ci hè chè malori
Par mè, sarei à l’eternu
U me più grandi amori


U PASTORI BUNIFAZINCU

" NATALI "

" Quissu testu he un'umagiu à un'punteddu di u riacquistu culturali corsu , partutu troppu prestu versu u chjassu di u paradisu "



Chi quissu semplici versu
Tramandessi a to gloria
È chì in tuttu l’universu
Firmassi a mimoria
Di a to voci cusì chjara
Chì purtava a sperenza
Di quidda santa fiara
Chì si chjama Indipendenza


Militanti accanitu
Di a lotta naziunali
Sempri ai impeditu

L’invasioni culuniali

Purtavi quissu missaghju
Di gioia è fraternità
È incù u to curaghju
Cumbattevi a falsità


Eri un veru punteddu
D’issa nova cultura
Chì tali à un aceddu
Vulava versu l’altura
Di i to paroddi schietti
Si n'hè fattu un tisoru
E sempr’in la nostra menti
Luccicarani com'è l’oru


Versu un novu orizonti
Avà ti ni sè andatu
Incù u cori in fronti
È l’onori di un suldatu
Ma sappia chì a to mimoria
Mai ùn sparisciarà
Chì infiammarà a storia
In nomi di a libartà.


U PASTORI BUNIFAZINCU

" TEMPI ANDATI "

" Quissu testu he fattu pà svighjà i cuscenzi di l'aghjenti chi lascenu i paesi pà parte in cità , versu una vita piu comuda , mà priva di tutti i tradizioni e l'usi di l'antenati "


Oghji ùn hè più cum'eri
I tempi sò bè cambiati
Ùn ci sò chè furesteri

I lochi si sò disfatti


Lachem’u nosciu paesi
Par falà in quissi cità
O Corsu ùn ai difesi
Contru à quissa virità


Pens’à li tempi andati
Ramintendu quiddi foli
Mimorii di l’antenati
Quì campàvani di soli


Ùn c’èrani gran casali
Ma muntagni è virdura
Campendu cù l’animali
In quissa vera natura


A ghjuventù s’adunìa
Sunendu intornu à l’aghja
A paghjella risunava
Da li monti à la piaghja


Ma s’hè persu u ricordu
Di quissa la civiltà
Chì oghji lu nostru mondu
Hè à mezu à li cità


O corsu un’abbandunà
A tarra di l’antenati
Ch’idda sempri t’accoglierà
Incù i bracci spalancati


U PASTORI BUNIFAZINCU

mardi 15 mai 2007

" LÈTTARA CLANDESTINA "

" Quissu testu hè à lettara d'un banditu , custrettu di piddà a machja , indirizzata à la so cara fermata in casa . "


Com’hè tristu 'ssu mumentu
Principiu di u me dulori
Ne aghju sempri u pientu
È u ricordu in cori


U me locu abbandonu
Fughju in quissa natura
In cerca di un pardonu
Di una vita futura


Quissu hè u me destinu
In a machja devu stà
Parchì sò un Clandestinu
È ùn aghju libartà


Si principia u percorsu
Di a me nova vita
E partu incù rimorsu
In quissa machja fiurita


Vivi in lu me pinseru
O la me donna amata
A mezu à l’addisperu
Di quissa tarra brusgiata


Pensu à lu to sguardu
Mi ramentu lu passatu
Tù a sola in lu mondu
Chì aghju tantu amatu


In mè mai sparisciarà
U nosciu eternu amori
E par sempri infiammarà
A torchja di u me cori


Quì finiscu u me lamentu
A me sorti hè troppu amara
È mi cresci lu turmentu
D’ùn rivèdeti , o cara


U PASTORI BUNIFAZINCU

" U FIUMI "

" Quissu testu hè statu scrittu pà ramintà quissa stonda di a storia ch'ognunu teni in u fondu di u so cori , cumu " l'attrachju d'un sonniu , cascatu in u fiumi ", ricurdemu quissa storia "